Ο στενός και συναισθηματικός δεσμός ανάμεσα σε μητέρες και κόρες

Ο συναισθηματικός δεσμός ανάμεσα σε μητέρες και κόρες, πέρα από την ψυχολογική διάσταση, έχει και μία επιστημονική εξήγηση που σχετίζεται με το μεταιχμιακό σύστημα, το οποίο τις κάνει να έχουν παρόμοιους μηχανισμούς αντίδρασης.

Ο δεσμός ανάμεσα σε μητέρες και κόρες είναι κάτι πέρα από την εκπαίδευση, τη στοργή και το περιβάλλον ανατροφής και αλληλεπίδρασης.

Ένα παράξενο στοιχείο που πρέπει να έχουμε υπόψη αποκαλύφθηκε σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε από το περιοδικό ScienceDaily: η εγκεφαλική δομή που διέπει τα συναισθήματα μπορεί να μεταφερθεί από τη μητέρα στην κόρη.

Χάρη σε αυτό το στοιχείο, οι νευρολόγοι, οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι έχουν τώρα μια βάση για να κατανοήσουν καλύτερα την προδιάθεση ανάπτυξης ενός συγκεκριμένου γνωρίσματος του χαρακτήρα ή ακόμα και το μεγαλύτερο ή μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης, για παράδειγμα.

Θα πρέπει να γίνει σαφές ότι η συγκεκριμένη μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια δεν δείχνει ότι αν η μητέρα σας είχε ή έχει τάσεις για κρίσεις πανικού, θα τις έχετε κι εσείς. Απλώς δείχνει ότι υπάρχει ένας κίνδυνος, μια πιθανότητα.

Επιπλέον ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι ικανότητες πολλών γυναικών να αντιμετωπίζουν τις αντιξοότητες και να βρίσκουν απρόσμενη δύναμη όταν αντιμετωπίζουν περίπλοκες καταστάσεις είναι κάτι που επίσης μεταδίδεται μέσω αυτού του γυναικείου συνδέσμου.

Πρόκειται για κάτι αξιοσημείωτο και εξαιρετικό.

Παρακάτω δίνουμε περισσότερες πληροφορίες.

Ο αόρατος δεσμός ανάμεσα σε μητέρες και κόρες

Σήμερα γνωρίζουμε ότι ορισμένες ασθένειες τείνουν να έχουν «φύλο». Οι ημικρανίες, η ινομυαλγία και η κατάθλιψη προσβάλλουν περισσότερες γυναίκες από ό,τι άνδρες.

Είναι σαν η εγκεφαλική δομή μιας γυναίκας, με το δίκτυο των νευρώνων της ή το κεντρικό νευρικό σύστημα που μπορεί να ενισχύει τον πόνο στην περίπτωση της ινομυαλγίας, να ενσωματώνει τα γυναικεία γονίδια.

Η επιστήμη εξακολουθεί να μην μπορεί να εξηγήσει γιατί συμβαίνει αυτό.

Διαβάστε επίσης το άρθρο: Θεραπεία της ινομυαλγίας με φυσικό τρόπο.

Όμως, όταν πρόκειται για τον κόσμο των συναισθημάτων, φαίνεται ότι υπάρχουν κάποιες απαντήσεις στο μυστήριο του γιατί ορισμένες μητέρες και κόρες μοιράζονται μια «συναισθηματική προσκόλληση» που μπορεί να είναι θετική και επίσης ιδιαίτερα πολύπλοκη.

Ας το δούμε αυτό με περισσότερες λεπτομέρειες.

2-paidi-sti-mitra

Το μεταιχμιακό σύστημα

Θέλουμε καταρχήν να μιλήσουμε για μια δομή μέσα στον εγκέφαλό σας που είναι τόσο σημαντική όσο και ισχυρή: το μεταιχμιακό σύστημα. Θα μπορούσατε να το περιγράψετε ως τον καλλιτέχνη των συναισθημάτων σας.

  • Το μεταιχμιακό σύστημα είναι υπεύθυνο για τη ρύθμιση και την επεξεργασία του συναισθηματικού σας κόσμου. Επιπλέον, εκεί βρίσκεται η συναισθηματική μνήμη σας και εκεί αρχίζουν να αναπτύσσονται τα σχήματα της προσωπικότητάς σας.
  • Το μεταιχμιακό σύστημα με τη σειρά του περιλαμβάνει άλλες δομές, όπως ο ιππόκαμπος και η αμυγδαλή, που ευθύνονται για συναισθήματα όπως ο φόβος και για την ικανότητά σας να αφομοιώνετε αναμνήσεις.
  • Η διευθύντρια της συγκεκριμένης μελέτης ήταν η ψυχίατρος Fumiko Hoeft, ειδική στην παιδική και στην εφηβική ηλικία. Πρωταρχικός σκοπός της μελέτης ήταν να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ομοιότητες στις διάφορες περιοχές του εγκεφάλου ανάμεσα σε συγγενείς (μητέρα και κόρη, πατέρα και γιο, κ.ο.κ.).
  • Αυτό που βρέθηκε με τη βοήθεια διαφόρων μη παρεμβατικών τεστ με απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) ήταν ότι οι μητέρες και οι κόρες μοιράζονται το ίδιο σχήμα και την ίδια νευροχημική δραστηριότητα του μεταιχμιακού συστήματος, μια περιοχή του εγκεφάλου η οποία, όπως προαναφέρθηκε, συνδέεται με τον κόσμο των συναισθημάτων.

Ανακαλύψτε επίσης 8 πράγματα που δεν γνωρίζετε για την εμμηνόπαυση.

3-egefaliki-ygeia

Υπάρχει μια προδιάθεση για την αντιμετώπιση των ίδιων συναισθηματικών προβλημάτων

Επιτρέψτε μας να επαναλάβουμε και πάλι ότι μια προδιάθεση δεν αποτελεί άμεση αιτία: πρόκειται για έναν κίνδυνο, μια πιθανότητα. Η συγκεκριμένη πληροφορία έχει αποδειχτεί τόσο σημαντική για τον τομέα της ιατρικής για τους εξής λόγους:

  • Τα συναισθηματικά προβλήματα όπως το άγχος και η κατάθλιψη βασίζονται στην ίδια νευροχημική δραστηριότητα που ευθύνεται για τις διακυμάνσεις της ντοπαμίνης, της νορεπινεφρίνης, της επινεφρίνης κ.ά..
  • Αν οι μητέρες και οι κόρες έχουν παρόμοια εγκεφαλική δραστηριότητα και αυξομειώσεις στο μεταιχμιακό σύστημα, αυτό σημαίνει ότι οι μηχανισμοί αντίδρασής τους μπορεί επίσης να είναι παρόμοιοι όταν αντιμετωπίζουν τα ίδια ερεθίσματα, τις ίδιες καταστάσεις ή τα ίδια προβλήματα.

Τα δεδομένα αυτά οπωσδήποτε συνεισφέρουν στην πρόληψη ορισμένων τύπων ψυχολογικών ασθενειών με βάση το συγκεκριμένο γενετικό παράγοντα.

Οι κόρες δεν είναι αντίγραφα των μητέρων τους

Εξαιτίας αυτής της πληροφορίας, πιθανώς κάποιοι άνθρωποι ίσως πιστεύουν ότι οι κόρες είναι αντίγραφα των μητέρων τους, τουλάχιστον όσον αφορά στη συναισθηματική διάσταση.

4-mitera-kai-didyma

Αυτό δεν είναι αλήθεια. Για να κατανοήσετε το δεσμό και τη σχέση ανάμεσα σε μητέρες και κόρες, ας δούμε για παράδειγμα την παρακάτω περίπτωση: αν η μητέρα σας υποφέρει από υψηλή αρτηριακή πίεση, διαβήτη, εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση ή είναι παχύσαρκη, αυτό δεν σημαίνει ότι έχετε 100% πιθανότητες να παρουσιάσετε τα ίδια προβλήματα.

Διαβάστε επίσης  το άρθρο: Τι προκαλεί την πτώση στα όνειρα;

  • Πρέπει να δείτε τη συγκεκριμένη πληροφορία γι’αυτό που πραγματικά είναι: ένα στοιχείο που πρέπει να λάβετε υπόψη για να προλάβετε ορισμένα πράγματα.
  • Μια κόρη δεν είναι ποτέ αντίγραφο της μητέρας της. Η προσωπική της κατάσταση είναι διαφορετική, ενώ η εκπαίδευση, η προσωπικότητα, οι στάσεις και οι αξίες της μπορεί επίσης να διαφέρουν πολύ.
  • Μερικές φορές, όταν ένα κορίτσι μεγαλώνει βλέποντας τη μητέρα του απομονωμένη στο δωμάτιό της, αντιμετωπίζοντας τη σκοτεινή πλευρά της, τη μοναξιά της και τη συναισθηματική της περιπλοκότητα, μπορεί να συνειδητοποιήσει ορισμένες πτυχές που θα ήθελε πραγματικά να αποφύγει στο μέλλον.
  • Η προσωπική εστίαση κάθε ατόμου είναι διαφορετική. Αν και μπορεί να υπάρχει κάποια προδιάθεση, οι εμπειρίες του κοριτσιού καθώς μεγαλώνει του διδάσκουν τις κατάλληλες στρατηγικές για να καλλιεργήσει την προσαρμοστικότητα, να γίνει πιο δυνατό και να αποφύγει τις ίδιες καταθλιπτικές διαταραχές.

Κλείνοντας θα θέλαμε να αναφέρουμε πως στη συγκεκριμένη μελέτη διαπιστώθηκε ότι, ενώ η κληρονομικότητα από τη μητέρα συνδέεται με το συναισθηματικό κόσμο, ο βιολογικός πατέρας μπορεί να μεταφέρει μια προδιάθεση για δυσλεξία και αυτισμό στα παιδιά.