Ελιές στο δέρμα: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε γι’αυτές!

· 1 Σεπτεμβρίου 2015
Οι ελιές αποτελούν μικρά σημάδια που εμφανίζονται στο δέρμα. Είναι πολύ κοινές και εμφανίζονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα κατά την παιδική ηλικία και την εφηβεία.

Οι ελιές στο δέρμα σχηματίζονται από τη δράση των κυττάρων που είναι επιφορτισμένα με την παραγωγή της χρωστικής του δέρματος και ονομάζονται μελανοκύτταρα. Εκτός από ελιές, αποκαλούνται επίσης και “σημάδια εκ γενετής” .

Μπορούν να διαθέτουν διαφορετικά σχήματα, όπως για παράδειγμα να είναι επίπεδες ή ελαφρώς πρησμένες, με λεία ή ανώμαλη επιφάνεια. Το χρώμα τους ποικίλει και μπορεί να είναι καφέ ή μαύρο. Συχνά μπορεί να έχουν ακόμη και το ίδιο χρώμα με το δέρμα σας. Αν θέλετε να να μάθετε περισσότερα για τις ελιές, τότε συνεχίστε να διαβάζετε το συγκεκριμένο άρθρο.

ελιές στο δέρμα

Οι περισσότερες ελιές στο δέρμα δεν είναι επικίνδυνες και δεν υπάρχει κανένας λόγος για την αφαίρεσή τους. Κάποιοι ωστόσο τις αφαιρούν για αισθητικούς λόγους. Η έρευνα δείχνει ότι η αφαίρεση των σπίλων δεν έχει κάποιο όφελος και δεν αποτρέπει την πιθανότητα εμφάνισης μελανώματος στο μέλλον.

Σχεδόν κάθε άνθρωπος έχει ελιές, αν και μερικοί έχουν περισσότερες σε σύγκριση με άλλους. Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε στις βασικές πληροφορίες που πρέπει να γνωρίζετε σχετικά με τις ελιές.

 

Δείτε επίσης:
Μάθετε πώς οι πικραλίδες θεραπεύουν το δερματικό έκζεμα!

 

Σημάδια κακοήθειας από τις ελιές στο δέρμα

Όταν μια ελιά αλλάζει χρώμα, μέγεθος ή σχήμα, είναι σημαντικό να πάρουμε μια επείγουσα γνωμάτευση από ένα δερματολόγο, καθώς επίσης κι όταν μια από αυτές παύει να είναι αβλαβής κι εμφανίζει, για παράδειγμα, κάψιμο, φαγούρα, πόνο ή αιμορραγία.

ελιές στο δέρμα

Οι δυσπλαστικοί σπίλοι ή οι άτυπες ελιές είναι μεγαλύτερες από τις φυσιολογικές ελιές και μπορεί να είναι πάνω από ένα εκατοστό σε μέγεθος. Τα σχήματα καθώς και το χρώματά τους ενδέχεται να αλλάζουν και κυμαίνονται από ανοιχτό έως πολύ σκούρο καφέ με ροζ φόντο.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μπορεί να έχουν πάνω από εκατό άτυπους σπίλους. Ακόμα και σε μεγάλη ηλικία συνεχίζουν να σχηματίζονται. Οι σπίλοι μπορούν να βρεθούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, ειδικά σε εκείνα που καλύπτονται τακτικά. Οι άνθρωποι που εμφανίζουν πολλούς άτυπους σπίλους και έχουν και συγγενείς που υποφέρουν από αυτό το είδος ελιάς (ή μελανώματος) θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, διότι έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να νοσήσουν από καρκίνο του δέρματος, εφόσον είναι κληρονομικό.

Όσοι έχουν άτυπους σπίλους θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με τις αλλαγές που μπορεί να προκληθούν σε αυτούς και ακόμα περισσότερο αν έχουν οικογενειακό ιστορικό μελανώματος. Θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιούν ένα καλό αντηλιακό, επειδή οι ακτίνες του ήλιου αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του δέρματος.

 

Θα σας ενδιαφέρει και αυτό το άρθρο:
8 σημάδια αναγνώρισης του υποθυρεοειδισμού. Μάθετε περισσότερα.

 

Πώς να αναγνωρίζετε τις μη φυσιολογικές ελιές στο δέρμα σας

Είναι πολύ σημαντικό να μάθετε πώς να αναγνωρίζετε τις ανώμαλες κρεατοελιές, για να μπορείτε να εξετάζετε το δέρμα σας συχνά. Θα πρέπει να μπορείτε να καθορίσετε τη διαφορά ανάμεσα σε μια ακίνδυνη, φυσιολογική ελιά, από μια ελιά που μετατρέπεται σε ανώμαλη και θα μπορούσε να καταλήξει σε καρκινικήΝα έχετε στο μυαλό σας τα εξής:
  • Μια ύποπτη ελιά είναι ασύμμετρη. Με άλλα λόγια, τα δύο μισά της δεν είναι ίσα μεταξύ τους, μπορεί να ποικίλουν σε μέγεθος, σχήμα, χρώμα και πάχος και φαίνεται σαν να μην είναι μέρος της ίδιας ελιάς.
  • Οι άκρες της είναι ακανόνιστες. Είναι ακαθόριστες και δεν έχουν συγκεκριμένο σχήμα.
  • Το χρώμα δεν είναι το ίδιο σε όλη την επιφάνεια της ελιάς, αλλά μπορεί να παρουσιάζει διαφορές.
  • Το μέγεθος ενός μελανώματος μπορεί να είναι έξι χιλιοστά σε διάμετρο ή και λίγο μικρότερο, επομένως ποικίλλει.
ελιές στο δέρμα

Σε περίπτωση που εμφανίσετε κάποιο από αυτά τα σημάδια, το καλύτερο είναι να καταφύγετε σε εξειδικευμένες συμβουλές. Αν αυτό εξελιχθεί μπορεί να μετατραπεί σε ένα πραγματικά περίπλοκο και επικίνδυνο πρόβλημα υγείας. Θυμηθείτε ότι το πιο σημαντικό μέρος σε μια περίπτωση σαν αυτή, είναι η πρόληψη ή, στη χειρότερη περίπτωση, εάν έχετε ήδη μελάνωμα, ο καλύτερος τρόπος για να προλάβετε την ασθένεια εγκαίρως είναι η άμεση φροντίδα. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν πρέπει να παραιτηθείτε.