Αντλία έγχυσης: Χρήσεις και φροντίδα ασθενών

20 Νοεμβρίου 2019
Η αντλία έγχυσης είναι ένα σύστημα το οποίο εγχέει φάρμακα απευθείας στο αίμα του/ης ασθενούς. Διαβάστε περισσότερα στο άρθρο που ακολουθεί!

Η αντλία έγχυσης είναι ένα σύστημα το οποίο επιτρέπει στο ιατρικό προσωπικό να εγχέει φάρμακα απευθείας στο αίμα του/ης ασθενούς.

Τύποι αντλιών έγχυσης

Γενικά, υπάρχουν δύο κύριοι τύποι αντλιών έγχυσης:

Μια αντλία επισκληριδίου έγχυσης είναι ένα σύστημα το οποίο χορηγεί φάρμακα ενδορραχιαία. Αυτό σημαίνει ότι το φάρμακο φτάνει στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό που περιβάλλει τη σπονδυλική στήλη. Απαιτούνται ακριβά υλικά, γι’ αυτό οι γιατροί τη χρησιμοποιούν μόνο σε ασθενείς στο τελευταίο στάδιο ή σε ασθενείς που βιώνουν υπερβολικό πόνο.

Από την άλλη, μια ενδοφλέβια αντλία έγχυσης εγχέει φάρμακα απευθείας στο αίμα του/ης ασθενούς. Ουσιαστικά είναι παρόμοια με έναν ορό, αλλά έχει αρκετά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά που την κάνουν να ξεχωρίζει.

Παραδείγματος χάρη, έχει τη δυνατότητα να εγχέει με ασφάλεια πολύ μικρές δόσεις. Ακόμη ένα πλεονέκτημα είναι ο εύκολος προγραμματισμός της, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να λάβει στο σωστό χρόνο την έγχυση ο/η ασθενής.

Το δεύτερο είδος αντλίας είναι το πλέον χρησιμοποιούμενο. Στη συνέχεια του άρθρου θα ασχοληθούμε μόνο με αυτόν τον τύπο αντλίας έγχυσης.

Ανακαλύψτε: Μέθοδοι διάγνωσης της κολπικής μαρμαρυγής

Χάρη στις αντλίες έγχυσης, η ιατρική ομάδα μπορεί να διαχειριστεί εύκολα διάφορες χημικές ουσίες.

Πώς λειτουργεί μια αντλία έγχυσης;

Οι γιατροί καταφεύγουν σε αυτή τη συσκευή προκειμένου να μπορέσουν να χορηγήσουν συνιστώμενες ουσίες σε ορισμένες κλινικές περιπτώσεις. Προγραμματίζουν τη συσκευή ώστε να δημιουργεί πίεση στον ορό του/ης ασθενούς. Έτσι, μπορεί να μεταφερθεί η χημική ουσία στο αίμα του/ης ασθενούς.

Γιατρός κρατά σημειώσεις

Υπάρχουν δύο είδη χορηγούμενων φαρμάκων.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν εντερικές εγχύσεις (δια στόματος). Όμως, οι γιατροί καταφεύγουν σε παρεντερικές εγχύσεις (με χρήση ορού). Εν τω μεταξύ, οι αντλίες μπορούν να εγχέουν φάρμακα διαρκώς ή διαλειμματικά.

Με αυτόν τον τρόπο, οι νοσοκόμοι/ες γλιτώνουν χρόνο και ενέργεια αφού ελέγχουν τη μεταφορά αυτών των υγρών. Στο παρελθόν, έπρεπε να παρακολουθούν τη θέση του/ης ασθενούς, τον καθετήρα, την πορεία του/ης, κ.λπ..

Χάρη στις αντλίες έγχυσης, μπορούν να επιτύχουν καλύτερη ακρίβεια στη δοσολογία και ο/η ασθενής μπορεί να κινείται (μέσα στα συνιστώμενα πλαίσια). Επίσης, οι αντλίες μειώνουν τις πιθανότητες εμφάνισης επιπλοκών.

Γενικά, υπάρχουν διάφοροι τύποι κινητών αντλιών έγχυσης. Διαφέρουν ανάλογα με τη χωρητικότητά τους και το είδος του προγραμματισμού που χρειάζονται.

Φροντίδα ασθενών

Ασθενής μιλά με γιατρό

Η ιατρική ομάδα θα εξηγήσει τη χρήση της αντλίας έγχυσης στον/ην ασθενή. Θα ενημερώσει επίσης και με μια σειρά συστάσεων που θα πρέπει να ακολουθηθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτή τη συσκευή.

Αυτές οι συσκευές προγραμματίζονται εύκολα. Παρόλα αυτά όμως, ο/η ασθενής θα πρέπει να συμβουλευτεί έναν/μία ειδικό αν έχει απορίες. Κάποιες φορές, οι νοσοκόμοι/ες χρησιμοποιούν αυτόματο προγραμματισμό που προστατεύεται με κωδικό πρόσβασης. Έτσι, οι ασθενείς που μπορεί να μπερδευτούν δε θα αλλάξουν τη ροή έγχυσης.

Διαβάστε επίσης: Η απίστευτη δύναμη της ασπιρίνης. Μάθετε περισσότερα

Ειδικοί θα πρέπει να ρυθμίζουν τις μπαταρίες ώστε να μην αποσυνδέεται η συσκευή. Σε ορισμένες κλινικές περιπτώσεις, ίσως είναι απαραίτητο η πρώτη δόση να δοθεί από την ιατρική ομάδα (όπως απαιτείται σε μια αντλία έγχυσης με σύριγγα).

Τέλος, ο/η γιατρός θα πρέπει να συμβουλέψει τον/ην ασθενή αναφορικά με τον τρόπο ζωής που θα πρέπει να υιοθετήσει κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μεταξύ άλλων, θα πρέπει να προσέξει την προσωπική υγιεινή, τη διατροφή, και τη φυσική δραστηριότητα.

  • Santos Ramos, B.; Guerrero Aznar, M.D. (1994). «13. Bombas de infusión». Administración de medicamentos: teoría y práctica. Ediciones Díaz de Santos.