Οι 6 τύποι αναπηρίας και τα χαρακτηριστικά τους

Όλοι οι τύποι αναπηρίας περιλαμβάνουν περιορισμούς οι οποίοι όμως μπορούν να μειωθούν αν δοθούν τα σωστά εργαλεία. Μία αναπηρία είναι ένα εμπόδιο, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε μπορεί να ξεπεραστεί.
Οι 6 τύποι αναπηρίας και τα χαρακτηριστικά τους

Τελευταία ενημέρωση: 04 Ιούλιος, 2021

Όπως έχουμε διάφορες ικανότητες ως ανθρώπινα όντα, έτσι υπάρχουν και διάφοροι τύποι αναπηρίας. Όλοι τους έχουν κοινό το γεγονός πως περιορίζουν τη συμμετοχή σε μία δράση στο πλαίσιο της ανθρώπινης σφαίρας.

Επιπλέον, όλοι οι τύποι αναπηρίας έχουν ως αποτέλεσμα τη βλάβη ή τη δυσλειτουργία σε κάποια όργανα. Αυτό γίνεται εμπόδιο όταν θα πρέπει να γίνουν κάποιες δραστηριότητες με τον ίδιο τρόπο που θα της εκτελούσαν άτομα χωρίς αυτόν τον περιορισμό.

Ωστόσο, η ύπαρξη ενός περιορισμού δε σημαίνει πως το άτομο θα πρέπει να καταπιέσει συγκεκριμένες πτυχές της ζωής του. Σε όλους τους τύπους αναπηρίας, είναι δυνατή η διεκπεραίωση δραστηριοτήτων και η συμμετοχή στην κοινωνία, αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες.

Οι 6 τύποι αναπηρίας

Παιδί με σύνδρομο Down βγαίνει φωτογραφία
Οι διάφοροι τύποι αναπηρίας φέρουν έναν συγκεκριμένο περιορισμό, όχι όμως και ανικανότητα διεκπεραίωσης διάφορων δραστηριοτήτων.

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι αναπηρίας, ανάλογα με το είδος του περιορισμού που επιβάλλουν. Με άλλα λόγια, κατηγοριοποιούμε τις αναπηρίες βάσει των πτυχών της ζωής που επηρεάζουν.

1. Σωματική ή κινητική αναπηρία

Σωματική ή κινητική αναπηρία είναι εκείνη στην οποία υπάρχει πλήρης ή μερική μείωση της κινητικότητας σε ένα ή περισσότερα μέρη του σώματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δυσκολία εκτέλεσης δραστηριοτήτων που απαιτούν δεξιότητες κίνησης.

Αυτή η πάθηση μπορεί να είναι μόνιμη ή παροδική, και υπάρχουν αρκετοί τύποι κινητικής αναπηρίας. Παραδείγματος χάρη, μπορούμε ν’ αναφέρουμε τις ακόλουθες:

  • Μονοπληγία. Όταν υπάρχει παράλυση σε ένα άκρο μόνο.
  • Παραπληγία. Το άτομο δε μπορεί να περπατήσει.
  • Τετραπληγία. Αυτή επηρεάζει την κίνηση των άνω και κάτω άκρων.
  • Ημιπληγία. Επηρεάζει την κίνηση της μίας πλευράς του σώματος.
  • Δισχιδής ράχη. Αποτρέπει ή εμποδίζει τη γενική κίνηση του ατόμου.
  • Μυϊκή δυστροφία. Οι μυς είναι αδύναμοι και ο ιστός χάνεται με τον καιρό, δυσκολεύοντας πάρα πολύ την κίνηση.
  • Εγκεφαλική παράλυσηΑυτή σχετίζεται με σοβαρές κινητικές ανεπάρκειες που περιλαμβάνουν βραδύτητα, δυσκαμψία, τρέμουλο, παράλυση, κ.λπ..
  • Ακρωτηριασμός. Η απώλεια ενός μέλους του σώματος περιορίζει τη δραστηριότητα του ατόμου.

2. Τύποι αναπηρίας – Αισθητηριακή αναπηρία

Η αισθητηριακή αναπηρία αναφέρεται στην βλάβη μίας ή παραπάνω αισθήσεων. Το κύριο πρόβλημα είναι η μείωση της ικανότητας συλλογής πληροφοριών από το περιβάλλον. Σε αυτή την κατηγορία ξεχωρίζουν δύο τύποι αναπηριών:

  • Οπτική αναπηρίαΕίναι η απώλεια ή μείωση της όρασης. Μέσω της όρασης συλλέγουμε το 80% των πληροφοριών από το περιβάλλον μας. Γι’ αυτό, αυτός ο περιορισμός προκαλεί σοβαρές αλλαγές στη ζωή ενός ανθρώπου.
  • Ακουστική αναπηρία: Σε αυτή την περίπτωση, μιλάμε για την απώλεια ή τη μείωση της λειτουργίας του συστήματος ακοής. Αυτό οδηγεί σε δυσκολίες στην ομιλία. Με τη σειρά του, το παραπάνω, εμποδίζει την επικοινωνία και, ορισμένες φορές, τη μάθηση.

3. Νοητική υστέρηση

Άλλος ένας τύπος αναπηρίας είναι η νοητική υστέρηση. Προκαλείται όταν το άτομο έχει δυσκολίες ή περιορισμούς στις γνωστικές του ικανότητες. Αυτές περιλαμβάνουν την επεξεργασία πληροφοριών, την αντίληψη, τη μνήμη, την προσοχή, την επίλυση προβλημάτων, κ.λπ..

Πολύ συχνά τα άτομα με αυτόν τον τύπο αναπηρίας δυσκολεύονται να ζήσουν και να εργαστούν. Επιπλέον, υπάρχουν διάφοροι βαθμοί σοβαρότητας, οι περιορισμοί μπορεί να είναι ήπιοι, μέτριοι, σοβαροί, ή πάρα πολύ σοβαροί.

4. Τύποι αναπηρίας – Ψυχοκοινωνική αναπηρία

Φοβισμένο κοριτσάκι στον καναπέ

Μια ψυχοκοινωνική αναπηρία προκαλείται όταν υπάρχουν προβλήματα στη σκέψη, και την ενσυναίσθηση. Αυτές οι ανεπάρκειες θα πρέπει να είναι έντονες και συνεχείς για να θεωρηθούν αναπηρία.

Δυστυχώς, πρόκειται για έναν τύπο αναπηρίας που φέρει το μεγαλύτερο στίγμα στην κοινωνία. Δεν υπάρχει αρκετή γνώση πάνω στο θέμα και, έτσι, υπάρχουν αβάσιμοι φόβοι γύρω από αυτούς τους περιορισμούς. Αυτό εμποδίζει την περαιτέρω πρόοδο όσων έχουν αυτόν τον τύπο αναπηρίας.

5. Σπλαχνική αναπηρία

Αυτός είναι ένας από τους τύπους αναπηρίας που γνωρίζουμε λιγότερο, αν και είναι ένας από τους πιο συχνούς. Μια σπλαχνική αναπηρία αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου το άτομο έχει ανεπάρκειες στη λειτουργία ενός εσωτερικού οργάνου.

Παραδείγματος χάρη, οι σπλαχνικές αναπηρίες περιλαμβάνουν κοινές ασθένειες, όπως διαβήτης και καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτές οι αναπηρίες περιορίζουν τη ζωή των ασθενών και εμποδίζουν τη συμμετοχή τους στην κοινωνία.

6. Πολλαπλές αναπηρίες

Οι πολλαπλές αναπηρίες αναφέρονται στις περιπτώσεις όπου συνυπάρχουν δύο ή παραπάνω αναπηρίες. Παραδείγματος χάρη, όταν ένα άτομο έχει κινητική αναπηρία και νοητική υστέρηση ταυτόχρονα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, ίσως υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί σοβαρότητας ανάμεσα στη μία και την άλλη αναπηρία. Δεν πρόκειται μονάχα για ένα σύνολο των περιορισμών, αλλά για μια αλληλεπίδραση μεταξύ τους που δημιουργεί πολύ συγκεκριμένα αποτελέσματα σε κάθε περίπτωση.

Η αναπηρία είναι μια πρόκληση

Γενικά, κάθε τύπος αναπηρίας είναι μια πρόκληση για το άτομο που υποφέρει από αυτή, όμως είναι μια πρόκληση και για την κοινωνία. Ωστόσο, ένας περιορισμός δε σημαίνει και αποκλεισμός, ούτε πως το άτομο δε μπορεί να συμμετέχει στην κοινωνία και να ζήσει μια πλήρη και χαρούμενη ζωή.

Δεν έχει σημασία ο τύπος της αναπηρίας, υπάρχει πάντα κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε τις επιπτώσεις του περιορισμού. Όμως, αυτό απαιτεί συνεργασία του ατόμου με την αναπηρία, του περιβάλλοντός του, του συστήματος υγείας, και, πάνω απ’ όλα, της κοινωνίας.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει ...
Παιδιά με αυτισμό: 4 σημαντικές ασκήσεις
Με ΥγείαΔιαβάστε το Με Υγεία
Παιδιά με αυτισμό: 4 σημαντικές ασκήσεις

Ο αυτισμός είναι μια διαταραχή που προσβάλλει 1 στα 100 παιδιά. Τα παιδιά με αυτισμό μπορούν να βελτιωθούν με συγκεκριμένες δραστηριότητες.



  • Fernández, M. T. (2017). La discapacidad mental o psicosocial y la Convención sobre los Derechos de las Personas con Discapacidad.
  • Aguilar, M., & Luz, M. (2011). Discapacidad: entre el estigma y la comunidad. Revista Integra Educativa, 4(2), 205-216.
  • Toboso-Martín, M., & Rogero-García, J. (2012). «Diseño para todos» en la investigacion social sobre personas con discapacidad. Revista Española de Investigaciones Sociológicas (REIS), 140(1), 163-172.
  • Rev. chil. neuro-psiquiatr. vol.50 no.1 Santiago mar. 2012. Calidad de vida en pacientes con discapacidad motora según factores sociodemográficos y salud mental. http://dx.doi.org/10.4067/S0717-92272012000100003