Στιβ Τζομπς: «Ο μόνος τρόπος να κάνεις σπουδαία δουλειά είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις»

Ο Τζομπς πρόφερε αυτή τη φράση στην ομιλία του κατά την αποφοίτηση του Στάνφορντ το 2005, και από τότε κυκλοφορεί ως μία από εκείνες τις συμβουλές που φαίνονται εύκολες στην εφαρμογή, αλλά στην πράξη αποδεικνύονται εντελώς διαφορετικές.

Ίσως έχεις αναρωτηθεί: Τι γίνεται αν δεν αγαπώ ιδιαίτερα αυτό που κάνω; Τι γίνεται αν η δουλειά μου έχει καλές μέρες και άλλες που μου είναι δύσκολο να ξεκινήσω; Σημαίνει αυτό ότι αυτή η δουλειά δεν μπορεί να είναι σπουδαία;

Το να αγαπάς αυτό που κάνεις δεν σημαίνει ότι κάθε πρωί πρέπει να μπαίνεις στο γραφείο σου με αστείρευτο ενθουσιασμό ή να ζεις σε μια μόνιμη κατάσταση πάθους για το επάγγελμά σου. Σημαίνει να έχεις μια πιο συνειδητή σχέση με αυτό που κάνεις: να βρίσκεις νόημα σε αυτό, να δεσμεύεσαι να το κάνεις καλά και να διατηρείς μια ορισμένη σύνδεση με το «γιατί» κάθε εργασίας.

Τι σημαίνει να αγαπάς αυτό που κάνεις στην καθημερινότητά σου

Υπάρχει μια ρομαντική εκδοχή αυτής της ιδέας που προτείνει ότι υπάρχει μια τέλεια δουλειά που πρέπει να βρει κανείς, και ότι μέχρι τότε οτιδήποτε άλλο αποτελεί μια δευτερεύουσα συμβιβαστική λύση.

Αυτή η εκδοχή δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμη. Η πιο πρακτική εκδοχή είναι άλλη: το να αγαπάς αυτό που κάνεις μπορεί να χτιστεί, τουλάχιστον εν μέρει, μέσα από τον τρόπο με τον οποίο το κάνεις.

Το να δίνεις πραγματική προσοχή σε μια εργασία που πριν εκτελούσες μηχανικά, να προετοιμάζεις μια συνάντηση με περισσότερη προσοχή από το συνηθισμένο, να γράφεις ένα email με μεγαλύτερη προσοχή στη γλώσσα ή στη δομή, είναι μικρές κινήσεις που αλλάζουν τη σχέση σου με τη δουλειά.

Όχι επειδή μεταμορφώνουν τη δουλειά σε κάτι διαφορετικό, αλλά επειδή ενεργοποιούν έναν τρόπο εμπλοκής που αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα και μεγαλύτερη ικανοποίηση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Αν η σύνδεση με την εργασία είναι αδύναμη, έχει νόημα να κάνουμε μια συγκεκριμένη αναθεώρηση. Ρωτήστε τον εαυτό σας τα εξής: ποιο μέρος από αυτό που κάνω έχει όντως αξία, έστω και μικρή; Τι αντίκτυπο έχει η δουλειά μου σε κάποιον, έστω και έμμεσα; Τι μαθαίνω κάνοντας αυτό που δεν θα έβρισκα αλλού;

Οι περισσότερες δουλειές έχουν πτυχές που έχουν νόημα, οι οποίες δεν είναι πάντα ορατές μέσα από τη ρουτίνα. Το νατις εντοπίζεις και να τις εστιάζεις σκόπιμα βοηθά να διατηρήσεις μια πιο βιώσιμη σχέση με αυτό που κάνεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εξιδανικεύεις ή αγνοείς ό,τι δεν πάει καλά.

Τι δεν σημαίνει «να αγαπάς τη δουλειά σου»

Αυτή η φράση του Τζομπς δεν αποτελεί πρόσκληση να ανεχόμαστε κακές συνθήκες εργασίας, να αγνοούμε την εξάντληση ή να παραβλέπουμε τα όρια για χάρη του «πάθους».

Το να αγαπάς αυτό που κάνεις δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνεις χωρίς ανάπαυση ή χωρίς παράπονα. Στην πραγματικότητα, όποιος φροντίζει την ενέργειά του και τα όριά του συνήθως διατηρεί καλύτερα αυτή τη σύνδεση με τη δουλειά μακροπρόθεσμα.

Το περιβάλλον επίσης έχει σημασία. Ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνείς με τους συναδέλφους, η ποιότητα των εργασιακών σχέσεων και το γενικό κλίμα της ομάδας επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό το αν η δουλειά γίνεται αισθητή ως κάτι που έχει νόημα ή ως βάρος.

Το να λειτουργείς σωστά σε αυτό το επίπεδο —να επικοινωνείς με μεγαλύτερη σαφήνεια, να επιλύεις τις συγκρούσεις αντί να τις συσσωρεύεις— είναι επίσης ένας τρόπος να χτίσεις μια πιο θετική σχέση με αυτό που κάνεις.

Τι να κάνεις αν δεν έχεις βρει ακόμα αυτή τη σύνδεση;

Ο Τζόμπς είπε επίσης, στην ίδια ομιλία, ότι αν δεν έχεις βρει ακόμα αυτή τη σύνδεση με τη δουλειά, πρέπει να συνεχίσεις να ψάχνεις και να μην συμβιβάζεσαι. Όχι ως υπόσχεση ότι υπάρχει μια τέλεια δουλειά που σε περιμένει κάπου, αλλά ως πρόσκληση να συνεχίσεις να προσαρμόζεις, να εξερευνάς και να επανασχεδιάζεις τη διαδρομή σου, ενώ εργάζεσαι σε αυτό που έχεις.

Μια εξαιρετική δουλειά δεν προκύπτει μόνο από την τεχνική ικανότητα ή τις ώρες που αφιερώνονται. Προκύπτει επίσης από τη στάση με την οποία αντιμετωπίζουμε τα καθήκοντα, από τη δέσμευση να τα κάνουμε καλά και από την προθυμία να βρούμε κάποιο νόημα ακόμη και στα καθημερινά πράγματα.